گشایش بیمارستان عضدی بغداد توسط عضدالدوله دیلمی

گشایش بیمارستان عضدی بغداد توسط عضدالدوله دیلمی ...
fa.wikipedia.org 22/03/978 تاریخ

کلیدواژه ها:#Fa.wikipedia.org، #آبادان، #آبادانی، #اروپا، #استقلال، #ایران، #ایرانی، #این_زمان، #بغداد، #بند_امیر، #بویه، #بیمارستان، #بیمارستان_عضدی، #تاج، #جستجو، #حکومت، #خراسان، #خرمشهر، #خزر، #خوزستان، #دانشمندان، #دریای_خزر، #دولت، #دیلمی، #ساسانی، #سامرا، #سوریه، #سپتامبر، #سیرجان، #شاهنشاه، #شهرسازی، #شهرستان، #شیراز، #عباسی، #عراق، #عضد_الدوله، #عضدالدوله، #عضدی، #عمان، #غربی، #فارس، #فرات، #قتل، #مسلمان، #معزالدوله، #میانه، #هجری، #پایتخت، #پزشک، #پهلوی، #کارون، #کرمان، #گور

بیمارستان عضدی توسط عضد الدوله در بغداد ساخته شد. کار ساخت آن سه سال طول کشید. ریاست بیمارستان را به جبرییل پزشک معروف شیراز واگذار کرد. بیمارستان عضدی در آبادترین بخش شهر بغداد یعنی در محله کرخ و ربیع در پهلوی غربی پل باب‌الطاق گشایش یافت. هزینه بیمارستان از محل درامدهای دولت تأمین می شد. رئیس بیمارستان را اگر سریانی بود ساعور و اگر مسلمان بود رئیس‌الاطبا می نامیدند. در این بیمارستان قسمت معالجه زنان از مردان جدا بود و هر بیماری قسمتی جداگانه داشت. تعداد کارکنان بیمارستان هشتاد نفر بوده است. حق‌العلاج طبق قانون خاصی بود. با مرگ عضد الدوله بیمارستان اهمیت خود را از دست داد. مقدسی می گوید در کنار این کتابخانه ای است که در آن کتاب‌های بی مانند یافت می شود
مدالیون عضدالدوله دیلمی

* * * عَضُدالدوله ابوشجاع پناه‌خسرو (فناخسرو) دیلمی (زاده ۲۴ سپتامبر ۹۳۶ میلادی و درگذشته ۲۶ مارس ۹۸۳) یکی از امرای خاندان آل بویه در ایران و عراق بود. او بزرگترین امیر این خاندان شمرده می‌شود.
دوران استقلال عضدالدوله
در سال ۳۶۶ ه ق / ۹۷۶ م رکن‌الدوله حسن درگذشت و با وجود مقاومتهایی از سوی دیگر امرای آل بویه ، ابو شجاع عضدالدوله وارث لقب امیرالامرایی گردید. وی در سال ۳۶۷ ه ق / ۹۷۷ م عزالدوله فرزند معزالدوله را در خوزستان و سپس در سامرا شکست داد و به قتل آورد. سپس در رشته‌ای از جنگ‌ها که تا سال ۳۶۹ ه ق / ۹۸۰ م به پایان رسیدند ، چیرگی خود را بر بین‌النهرین و خراسان مسلم ساخت و پادشاه بی‌رقیب امپراتوری آل بویه گردید که وسعت آن اکنون به مراتب از مرزهای دوران عمادالدوله علی فراتر رفته بود.
محدوده جغرافیایی امپراتوری آل بویه در زمان عضدالدوله از عمان تا دریای خزر و از کرمان تا سرحدات شمالی سوریه می‌رسید. عضدالدوله پس از فراغت از جنگ‌ها ، به بغداد نقل مکان کرد. هر چند که شیراز تختگاه اولیه عضدالدوله ، همچنان موقعیت سنتی پایتخت آل بویه را برای خود حفظ کرد.
در این زمان عضدالدوله علاوه بر القاب امیر الامرا ، امیر عادل و الملک العادل ، رسماً عنوان شاهنشاه را اتخاذ کرده بود ، عنوانی که از سال ۳۶۹ ه ق / ۹۸۰ م بر روی سکه‌های عضدالدوله نیز یافت می‌شود و نشان از گرایش او به اتصال با سنت ایرانی پیش از اسلام دارد. چنین گرایشی را در این دوران ، نه تنها در عضدالدوله ، بلکه در امرای مقدم آل بویه و همچنین آل زیار می‌توان جستجو کرد.
حضور سنگین عضدالدوله در بغداد موجب کشمکش‌های زیادی میان وی و خلیفه عباسی گردید ، اما در عمل عضدالدوله موفق شد قدرت خلیفه را به تشریفات مذهبی محدود کرده ، شکلی اولیه از جدایی مذهب از حکومت را به وجود آورد. در سال ۳۶۷ ه ق / ۹۷۷ م پس از شکست عزالدوله ، مراسم مفصلی در بغداد برگزار گردید که طی آن عضدالدوله از خلیفه تاج و علم و لقب تاج المله را دریافت کرد. تکلف و پیچیدگی مراسم تاج گذاری عضدالدوله یاد آورد سنتهای تاج‌گذاری برخی پادشاهان سده‌های میانه در اروپا در حضور پاپ می‌باشد.
عضدالدوله که ظاهراً در اواخر عمر گرفتار نوعی مالیخولیای مزمن شده بود در سال ۳۷۲ ه ق / ۹۸۳ م در بغداد درگذشت.
شهرسازی در دوران عضدالدوله
آرامش نسبی و توجه عضدالدوله به آبادانی ملک موجب رونق کشور و ساخت ابنیه بسیار در این دوران گردید. عضدالدوله در شیراز ارگی برآورد. در پی رونق اقتصادی و رشد شهر شیراز محله‌ای جدید به نام فناخسرو گرد در شمال یا شمال شرق شیراز قدیم به این شهر اضافه کرد. کاخ عضدالدوله در شیراز دو طبقه داشته و با کتابخانه شامل سیصد و شصت اتاق می‌گشت. همچنین بند امیر (رود کر) که برای مهار آب رود کر برای مصارف کشاورزی ساخته شده از یادگارهای عضدالدوله‌است.
عضدالدوله شهر ساسانی گور را بازسازی کرد و نام آن را به فیروز آباد تغییر داد.
فعالیتهای شهرسازی عضدالدوله از مرزهای فارس فراتر می‌رود. مناره‌ای در سیرجان (خرابه‌های آن در هشت کیلومتری شرق سعیدآباد باقیست) از یادگارهای دیگر اوست. توسعه جاده‌ها در خوزستان و ساختن آبراهه‌ای میان کارون و فرات نمونه‌هایی از تلاش‌های عضدالدوله برای رونق تجارت در عصر آل بویه به دست می‌دهند. آبراههٔ یاد شده اکنون در شهرستان خرمشهر قابل مشاهده است و رود کارون را به اروند رود پیوند می‌دهد. این آبراهه سبب پیشگیری از سقوط کامل خرمشهر و آبادان در دوران جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۰شد.
عضدالدوله در بغداد نیز کاخ با شکوهی برآورد و طرح جاه طلبانه‌ای برای بازسازی بغداد فراهم کرد. برای این مقصود به مالکین خانه‌های بغداد وام داد و پته‌هایی که به آن‌ها داد شباهت عجیبی با اسکناس‌های امروزی دارند. عضدالدوله همچنین در بغداد بیمارستان بزرگی برآورد که « بیمارستان عضدی » نام گرفت. این بیمارستان در سال ۳۵۷ هجری (۹۷۸ میلادی) گشایش یافت و دارای داروخانه بزرگی نیز بوده‌است. او برای استخدام کارکنان لازم از بهترین پزشکان دعوت به کار کرد. به‌طوری‌که مورخین می‌نویسند تعداد کارکنان این بیمارستان به حدود هشتاد تن می‌رسید.
ابن اعلم از جمله دانشمندان این دوره است. بیمارستان عضدی توسط عضد الدوله در بغداد ساخته شد. کار ساخت آن سه سال طول کشید. ریاست بیمارستان را به جبرییل پزشک معروف شیراز واگذار کرد. بیمارستان عضدی در آبادترین بخش شهر بغداد یعنی در محله کرخ و ربیع در پهلوی غربی پل باب‌الطاق گشایش یافت. هزینه بیمارستان از محل درامدهای دولت تأمین می شد. رئیس بیمارستان را اگر سریانی بود ساعور و اگر مسلمان بود رئیس‌الاطبا می نامیدند. در این بیمارستان قسمت معالجه زنان از مردان جدا بود و هر بیماری قسمتی جداگانه داشت. تعداد کارکنان بیمارستان هشتاد نفر بوده است. حق‌العلاج طبق قانون خاصی بود. با مرگ عضد الدوله بیمارستان اهمیت خود را از دست داد. مقدسی می گوید در کنار این کتابخانه ای است که در آن کتاب‌های بی مانند یافت می شود
مدالیون عضدالدوله دیلمی

* * * عَضُدالدوله ابوشجاع پناه‌خسرو (فناخسرو) دیلمی (زاده ۲۴ سپتامبر ۹۳۶ میلادی و درگذشته ۲۶ مارس ۹۸۳) یکی از امرای خاندان آل بویه در ایران و عراق بود. او بزرگترین امیر این خاندان شمرده می‌شود.
دوران استقلال عضدالدوله
در سال ۳۶۶ ه ق / ۹۷۶ م رکن‌الدوله حسن درگذشت و با وجود مقاومتهایی از سوی دیگر امرای آل بویه ، ابو شجاع عضدالدوله وارث لقب امیرالامرایی گردید. وی در سال ۳۶۷ ه ق / ۹۷۷ م عزالدوله فرزند معزالدوله را در خوزستان و سپس در سامرا شکست داد و به قتل آورد. سپس در رشته‌ای از جنگ‌ها که تا سال ۳۶۹ ه ق / ۹۸۰ م به پایان رسیدند ، چیرگی خود را بر بین‌النهرین و خراسان مسلم ساخت و پادشاه بی‌رقیب امپراتوری آل بویه گردید که وسعت آن اکنون به مراتب از مرزهای دوران عمادالدوله علی فراتر رفته بود.
محدوده جغرافیایی امپراتوری آل بویه در زمان عضدالدوله از عمان تا دریای خزر و از کرمان تا سرحدات شمالی سوریه می‌رسید. عضدالدوله پس از فراغت از جنگ‌ها ، به بغداد نقل مکان کرد. هر چند که شیراز تختگاه اولیه عضدالدوله ، همچنان موقعیت سنتی پایتخت آل بویه را برای خود حفظ کرد.
در این زمان عضدالدوله علاوه بر القاب امیر الامرا ، امیر عادل و الملک العادل ، رسماً عنوان شاهنشاه را اتخاذ کرده بود ، عنوانی که از سال ۳۶۹ ه ق / ۹۸۰ م بر روی سکه‌های عضدالدوله نیز یافت می‌شود و نشان از گرایش او به اتصال با سنت ایرانی پیش از اسلام دارد. چنین گرایشی را در این دوران ، نه تنها در عضدالدوله ، بلکه در امرای مقدم آل بویه و همچنین آل زیار می‌توان جستجو کرد.
حضور سنگین عضدالدوله در بغداد موجب کشمکش‌های زیادی میان وی و خلیفه عباسی گردید ، اما در عمل عضدالدوله موفق شد قدرت خلیفه را به تشریفات مذهبی محدود کرده ، شکلی اولیه از جدایی مذهب از حکومت را به وجود آورد. در سال ۳۶۷ ه ق / ۹۷۷ م پس از شکست عزالدوله ، مراسم مفصلی در بغداد برگزار گردید که طی آن عضدالدوله از خلیفه تاج و علم و لقب تاج المله را دریافت کرد. تکلف و پیچیدگی مراسم تاج گذاری عضدالدوله یاد آورد سنتهای تاج‌گذاری برخی پادشاهان سده‌های میانه در اروپا در حضور پاپ می‌باشد.
عضدالدوله که ظاهراً در اواخر عمر گرفتار نوعی مالیخولیای مزمن شده بود در سال ۳۷۲ ه ق / ۹۸۳ م در بغداد درگذشت.
شهرسازی در دوران عضدالدوله
آرامش نسبی و توجه عضدالدوله به آبادانی ملک موجب رونق کشور و ساخت ابنیه بسیار در این دوران گردید. عضدالدوله در شیراز ارگی برآورد. در پی رونق اقتصادی و رشد شهر شیراز محله‌ای جدید به نام فناخسرو گرد در شمال یا شمال شرق شیراز قدیم به این شهر اضافه کرد. کاخ عضدالدوله در شیراز دو طبقه داشته و با کتابخانه شامل سیصد و شصت اتاق می‌گشت. همچنین بند امیر (رود کر) که برای مهار آب رود کر برای مصارف کشاورزی ساخته شده از یادگارهای عضدالدوله‌است.
عضدالدوله شهر ساسانی گور را بازسازی کرد و نام آن را به فیروز آباد تغییر داد.
فعالیتهای شهرسازی عضدالدوله از مرزهای فارس فراتر می‌رود. مناره‌ای در سیرجان (خرابه‌های آن در هشت کیلومتری شرق سعیدآباد باقیست) از یادگارهای دیگر اوست. توسعه جاده‌ها در خوزستان و ساختن آبراهه‌ای میان کارون و فرات نمونه‌هایی از تلاش‌های عضدالدوله برای رونق تجارت در عصر آل بویه به دست می‌دهند. آبراههٔ یاد شده اکنون در شهرستان خرمشهر قابل مشاهده است و رود کارون را به اروند رود پیوند می‌دهد. این آبراهه سبب پیشگیری از سقوط کامل خرمشهر و آبادان در دوران جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۰شد.
عضدالدوله در بغداد نیز کاخ با شکوهی برآورد و طرح جاه طلبانه‌ای برای بازسازی بغداد فراهم کرد. برای این مقصود به مالکین خانه‌های بغداد وام داد و پته‌هایی که به آن‌ها داد شباهت عجیبی با اسکناس‌های امروزی دارند. عضدالدوله همچنین در بغداد بیمارستان بزرگی برآورد که « بیمارستان عضدی » نام گرفت. این بیمارستان در سال ۳۵۷ هجری (۹۷۸ میلادی) گشایش یافت و دارای داروخانه بزرگی نیز بوده‌است. او برای استخدام کارکنان لازم از بهترین پزشکان دعوت به کار کرد. به‌طوری‌که مورخین می‌نویسند تعداد کارکنان این بیمارستان به حدود هشتاد تن می‌رسید.
ابن اعلم از جمله دانشمندان این دوره است.
--- عضدی توسط عضد الدوله در بغداد ساخته شد. کار ساخت آن سه سال طول کشید. ریاست بیمارستان را به جبرییل پزشک معروف شیراز واگذار کرد. بیمارستان عضدی در آبادترین بخش شهر بغداد یعنی در محله کرخ و ربیع در پهلوی غربی پل باب‌الطاق گشایش یافت. هزینه بیمارستان از محل درامدهای دولت تأمین می شد. رئیس بیمارستان را اگر سریانی بود ساعور و اگر مسلمان بود رئیس‌الاطبا می نامیدند. در این بیمارستان قسمت معالجه زنان از مردان جدا بود و هر بیماری قسمتی جداگانه داشت. تعداد کارکنان بیمارستان هشتاد نفر بوده است. حق‌العلاج طبق قانون خاصی بود. با مرگ عضد الدوله بیمارستان اهمیت خود را از دست داد. مقدسی می گوید در کنار این کتابخانه ای است که در آن کتاب‌های بی مانند یافت می شود
مدالیون عضدالدوله دیلمی

* * * عَضُدالدوله ابوشجاع پناه‌خسرو (فناخسرو) دیلمی (زاده ۲۴ سپتامبر ۹۳۶ میلادی و درگذشته ۲۶ مارس ۹۸۳) یکی از امرای خاندان آل بویه در ایران و عراق بود. او بزرگترین امیر این خاندان شمرده می‌شود.
دوران استقلال عضدالدوله
در سال ۳۶۶ ه ق / ۹۷۶ م رکن‌الدوله حسن درگذشت و با وجود مقاومتهایی از سوی دیگر امرای آل بویه ، ابو شجاع عضدالدوله وارث لقب امیرالامرایی گردید. وی در سال ۳۶۷ ه ق / ۹۷۷ م عزالدوله فرزند معزالدوله را در خوزستان و سپس در سامرا شکست داد و به قتل آورد. سپس در رشته‌ای از جنگ‌ها که تا سال ۳۶۹ ه ق / ۹۸۰ م به پایان رسیدند ، چیرگی خود را بر بین‌النهرین و خراسان مسلم ساخت و پادشاه بی‌رقیب امپراتوری آل بویه گردید که وسعت آن اکنون به مراتب از مرزهای دوران عمادالدوله علی فراتر رفته بود.
محدوده جغرافیایی امپراتوری آل بویه در زمان عضدالدوله از عمان تا دریای خزر و از کرمان تا سرحدات شمالی سوریه می‌رسید. عضدالدوله پس از فراغت از جنگ‌ها ، به بغداد نقل مکان کرد. هر چند که شیراز تختگاه اولیه عضدالدوله ، همچنان موقعیت سنتی پایتخت آل بویه را برای خود حفظ کرد.
در این زمان عضدالدوله علاوه بر القاب امیر الامرا ، امیر عادل و الملک العادل ، رسماً عنوان شاهنشاه را اتخاذ کرده بود ، عنوانی که از سال ۳۶۹ ه ق / ۹۸۰ م بر روی سکه‌های عضدالدوله نیز یافت می‌شود و نشان از گرایش او به اتصال با سنت ایرانی پیش از اسلام دارد. چنین گرایشی را در این دوران ، نه تنها در عضدالدوله ، بلکه در امرای مقدم آل بویه و همچنین آل زیار می‌توان جستجو کرد.
حضور سنگین عضدالدوله در بغداد موجب کشمکش‌های زیادی میان وی و خلیفه عباسی گردید ، اما در عمل عضدالدوله موفق شد قدرت خلیفه را به تشریفات مذهبی محدود کرده ، شکلی اولیه از جدایی مذهب از حکومت را به وجود آورد. در سال ۳۶۷ ه ق / ۹۷۷ م پس از شکست عزالدوله ، مراسم مفصلی در بغداد برگزار گردید که طی آن عضدالدوله از خلیفه تاج و علم و لقب تاج المله را دریافت کرد. تکلف و پیچیدگی مراسم تاج گذاری عضدالدوله یاد آورد سنتهای تاج‌گذاری برخی پادشاهان سده‌های میانه در اروپا در حضور پاپ می‌باشد.
عضدالدوله که ظاهراً در اواخر عمر گرفتار نوعی مالیخولیای مزمن شده بود در سال ۳۷۲ ه ق / ۹۸۳ م در بغداد درگذشت.
شهرسازی در دوران عضدالدوله
آرامش نسبی و توجه عضدالدوله به آبادانی ملک موجب رونق کشور و ساخت ابنیه بسیار در این دوران گردید. عضدالدوله در شیراز ارگی برآورد. در پی رونق اقتصادی و رشد شهر شیراز محله‌ای جدید به نام فناخسرو گرد در شمال یا شمال شرق شیراز قدیم به این شهر اضافه کرد. کاخ عضدالدوله در شیراز دو طبقه داشته و با کتابخانه شامل سیصد و شصت اتاق می‌گشت. همچنین بند امیر (رود کر) که برای مهار آب رود کر برای مصارف کشاورزی ساخته شده از یادگارهای عضدالدوله‌است.
عضدالدوله شهر ساسانی گور را بازسازی کرد و نام آن را به فیروز آباد تغییر داد.
فعالیتهای شهرسازی عضدالدوله از مرزهای فارس فراتر می‌رود. مناره‌ای در سیرجان (خرابه‌های آن در هشت کیلومتری شرق سعیدآباد باقیست) از یادگارهای دیگر اوست. توسعه جاده‌ها در خوزستان و ساختن آبراهه‌ای میان کارون و فرات نمونه‌هایی از تلاش‌های عضدالدوله برای رونق تجارت در عصر آل بویه به دست می‌دهند. آبراههٔ یاد شده اکنون در شهرستان خرمشهر قابل مشاهده است و رود کارون را به اروند رود پیوند می‌دهد. این آبراهه سبب پیشگیری از سقوط کامل خرمشهر و آبادان در دوران جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۰شد.
عضدالدوله در بغداد نیز کاخ با شکوهی برآورد و طرح جاه طلبانه‌ای برای بازسازی بغداد فراهم کرد. برای این مقصود به مالکین خانه‌های بغداد وام داد و پته‌هایی که به آن‌ها داد شباهت عجیبی با اسکناس‌های امروزی دارند. عضدالدوله همچنین در بغداد بیمارستان بزرگی برآورد که « بیمارستان عضدی » نام گرفت. این بیمارستان در سال ۳۵۷ هجری (۹۷۸ میلادی) گشایش یافت و دارای داروخانه بزرگی نیز بوده‌است. او برای استخدام کارکنان لازم از بهترین پزشکان دعوت به کار کرد. به‌طوری‌که مورخین می‌نویسند تعداد کارکنان این بیمارستان به حدود هشتاد تن می‌رسید.
ابن اعلم از جمله دانشمندان این دوره است.
--- ---
...

ادامه در منبع لینک »

موارد مشابه بر اساس تراکم کلیدواژه
سعودی هاو تلاش برای احیای آبروی از‌دست رفته ...
irinn.ir ۱۳۹۳/۰۹/۰۲ سیاست
این روزها سیاستمداران ریاض دست به ابتکار عمل و اقدامات جدیدی می‌زنند که هدف اصلی آن را باید احیای هژمونی منطقه‌ای این کشور عنوان کرد. این تحرکات در س...ادامه مطلب»

تاجگذاری شاه اسماعیل صفوی در چهارده سالگی در تبریز...
fa.wikipedia.org 20/03/881 تاریخ
شاه اسماعیل یکم با نام کامل اسماعیل بن سلطان حیدر بن شیخ جنید ملقب به ابوالمظفر بهادرخان حسینی، و معروف به شاه اسماعیل ختایی (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۴۸۷ - درگ...ادامه مطلب»

درگذشت الله‌وردی خان گرجی سپهسالار امپراتوری صفوی...
fa.wikipedia.org 03/06/1613 تاریخ
الله‌وردی خان اونْدیلادْزِ (به گرجی: ალავერდი ხანი უნდილაძე) معروف به الله‌وردی خان گرجی سپهسالار امپراتوری صفوی، حاکم ایالت فارس امپراتوری صفوی و بان...ادامه مطلب»

انتقال ۱۰.۵ میلیون یورو از پول‌های بلوکه شده بانک ملت در اروپا به شعبه...
sahm1001.com ۱۳۹۵/۰۳/۲۰ اقتصاد
مدیر شعبه بانک ملت در ارمنستان از وصول 10.5 میلیون یورو از پول‌های بلوکه شده این بانک خبر داد. سید غلامرضا موسوی در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگز...ادامه مطلب»

اشغال ایران در جنگ جهانی دوم ...
1host2u.com 25/08/1941 تاریخ
پس از آغاز جنگ جهانی دوم در ۹ شهریور ۱۳۱۸ (۱ سپتامبر ۱۹۳۹)، ایران بی‌طرفی خود را اعلام کرد، اما به دلیل گستردگی مرز ایران با اتحاد جماهیر شوروی و درگی...ادامه مطلب»


EOF